Çocuklarımız tabi ki en değerli varlıklarımız, ancak bazen çocuklarımızı yetiştirirken, iyi niyetle yaptığımız eylemler, sağlıklı beyin gelişimi için olumsuz etki gösterebilmektedir. Hayatın özellikle ilk üç yılı beyin gelişiminin altın çağıdır, bu dönemde genel vücut sağlığının iyi olması ve uygun çevre koşulları varlığında çocuklarımızın beyin gelişimi de bir o kadar iyi olmaktadır.
Beyin gelişimi için çok kritik olan bu ilk üç yılda, hemen her gün, yeterli süre akranları ile iletişim kurabileceği zaman dilimleri oluşturmak hem dil gelişimi hem de beyin hücrelerinin bağlantı sayısını artırmak için çok önemlidir. Tam tersi olarak akran ortamı olmayan, ilk aylardan itibaren ekran ile tanışan ve uzun süreler ekran karşısında vakit geçirilmesi de hem dil gelişimini geri bırakmakta hem de beyindeki sinaptik bağlantı sayısının artmasına engel olmaktadır. İlave olarak ekran karşısında fazla vakit geçiren çocuklarımızda hırçınlaşma, dikkat eksikliği, uyku bozuklukları ve bazılarında havale geçirme görülebilmektedir.
Günümüz teknoloji çağı, mümkün olduğunca ayak uydurmamız, çocuklarımızı da teknolojik gelişmelere uyumlu olacak şekilde yetiştirmemiz tabi ki gerekmektedir, ancak erken çocukluk döneminde insan-insan etkileşimi çocuklarımızın ileriki yaşlardaki iletişim, sosyal beceri, strateji geliştirme ve beyin performansları için temel oluşturmaktadır.
Çocuklarımızın ilk üç yaşında ekran ile tanışmaması, sonraki yaşlarında da kısıtlı süreler ile ekran içeriğinin ebeveyn denetiminde olduğu, kontrollü tanışma, hem teknolojik gelişmelere ayak uydurmaları hem de beyin gelişimlerinin olumsuz etkilenmemesi için zaruridir.
